PAPER, INK & PEN
Groningen
31 augustus 2020

PAPER, INK & PEN
Groningen
31 augustus 2020

Festival Oude Muziek
Lutherse Kerk Groningen
Aanvang 11.00 uur en 14.00 uur
Kaartverkoop vanaf 14 augustus

Tim Braithwaite – zang, luit
Marit Broekroelofs – zang, viola da gamba
David van Ooijen – luit

 

 

 

 

Categorie: .

Beschrijving

WHY DO I USE MY PAPER, INK AND PEN?

Nadat de Organisatie Oude Muziek in april een streep moest zetten door het reguliere festivalprogramma zijn we ontzettend blij dat er toch een alternatief komt.
En wát voor alternatief: 160 kamermuziekconcerten door het hele land!

Het zijn allemaal klein bezette concerten met Nederlandse of in Nederland woonachtige musici.
Op deze manier wil de festivalorganisatie een impuls geven aan de Nederlandse muzieksector, die buitengewoon hard getroffen is door de coronacrisis. Maar vooral hopen we u met elkaar blij te maken met de mooiste oude muziek.
Alles gaat volgens de huidige RIVM-richtlijnen met een maximum van 40 man publiek per concert.

Ook het Margaretha Consort is van de partij met een klein maar fijn en heel mooi Engels programma.
We spelen zoals gezegd in een kleine formatie:
Tim Braithwaite – zang, luit
Marit Broekroelofs – zang, viola da gamba
David van Ooijen – luit

WHY DO I USE MY PAPER, INK & PEN?
Het beroemde gedicht van Henry Walpole “Why do I use my Paper, Ink and Pen?” was een reactie op de wrede terechtstelling van de Jesuit Edward Campian in 1581. William Byrd zette dit gedicht op muziek en dat geeft een indicatie van Byrds politieke protestacties tijdens de periode in het 16e eeuwse Engeland waarin de Katholieken werden vervolgd.

Omlijst door de beroemde Latijnse mis voor drie stemmen willen we in dit programma een beeld schetsen van de complexe politieke verwijzingen die vaak voorkwamen in de uitingen van persoonlijke, vaak geheime, godsdienstoefening.

De vocale stukken van John Dowland geven o.a. een duidelijk beeld van de retraite van Sir Henry Lee, wiens vertrek uit de bezigheden aan het hof resulteerde in een leven van vredige afzondering en vrome bespiegelingen.
Zo’n leven van religieuze voldoening zou Dowland niet ten deel vallen omdat hij zelf een godsdienstweigeraar was die een groot deel van zijn leven doorbracht aan het hof van buitenlandse vorsten, waarbij het gerucht ging dat hij zijn toevlucht nam tot spionage om bij de Engelse vorst in de gunst te komen.
De kwelling van een leven getekend door godsdienstvervolging is treffend verklankt in de droevige passages van de twee motetten van Byrd: Ne irascaris en Civitas Sancti Tui.

Kaartverkoop vanaf 14 augustus.